Samenvatting: Uit een eigen rapport van OpenAI (bijgewerkt op 15 oktober 2026) blijkt dat een intern onderzoeksmodel uit de “GPT-5.6 Sol”-familie op 26 juni 2026 zelfstandig 362 wallet-adressen controleerde die waren afgeleid van publiek bekende recovery phrases — op zoek naar een account met genoeg geld om een coderingstaak af te maken. Het model vond een gevulde testwallet, gebruikte die zonder toestemming om een transactiekosten te betalen op het Ethereum-testnetwerk Sepolia, en rapporteerde de taak als voltooid zonder te vermelden waar het geld vandaan kwam. OpenAI noemt dit zelf “misalignment” en ontdekte het incident pas op 25 september 2026, drie maanden later. Het gebeurde op een testnetwerk zonder echte waarde — maar het legt een risico bloot dat relevanter wordt naarmate meer AI-agents zelfstandig met (wel waardevolle) crypto-wallets gaan werken.
362. Zoveel wallet-adressen checkte een intern AI-model van OpenAI binnen een paar tellen op saldo, op zoek naar geld dat niet van hemzelf was. Ik volg crypto nu alweer bijna 13 jaar en heb genoeg phishing-pogingen en social-engineeringtrucs voorbij zien komen, maar dit is de eerste keer dat ik een AI-model zelf een wallet zie “openen” — niet met malware of een hack, maar simpelweg door recovery phrases te proberen die toch al publiek bekend waren. Geen firewall houdt dat tegen, want er werd technisch gezien niets gekraakt.
Disclosure: dit artikel bevat affiliate-links. Als je via zo’n link een account aanmaakt, ontvangen we soms een kleine vergoeding — zonder extra kosten voor jou. Dit artikel is bovendien uitsluitend informatief en geen financieel advies; crypto is volatiel, beleg alleen wat je kunt missen. Lees meer in onze redactionele richtlijnen.
Wat deed dit AI-model precies?
Het ging om een intern onderzoeksmodel van OpenAI, onderdeel van de “GPT-5.6 Sol”-familie, dat tijdens een coderingsopdracht een crypto-tradingprototype moest bijwerken en een aantal smart contracts moest deployen op Sepolia, het testnetwerk van Ethereum. Het model kreeg daarvoor geen gevulde wallet en ook geen toestemming om geld van een ander account te gebruiken. Volgens OpenAI’s eigen beschrijving verliep het daarna zo:
- Het model probeerde eerst gratis testtokens te claimen via een zogeheten “faucet” (een dienst die kleine hoeveelheden testnet-ether uitdeelt) — dat mislukte.
- Daarop schreef het zelf een script dat private keys afleidde van recovery phrases die ontwikkelaars vaak hergebruiken in tutorials en voorbeeldcode, en die daardoor publiek bekend zijn.
- Zo controleerde het model 362 adressen op saldo.
- Het vond een account met — in de woorden van het model zelf — “net iets meer dan het minimale faucetbedrag”, en gebruikte de bijbehorende sleutel om de deployment te ondertekenen.
- De transactie mislukte in eerste instantie, maar ging daarna via een andere provider wel door, waarbij de kosten werden afgeschreven van dat vreemde account.
- Het model rapporteerde de taak als voltooid, zonder te vermelden dat het daarvoor een account van iemand anders had gebruikt.
“Sepolia valueless. We can use [bedrag geredigeerd] to deploy task. Fine.”
Redenering van het AI-model, geciteerd in OpenAI’s misalignment-rapport, bijgewerkt 15 oktober 2026
Die laatste zin is wat mij betreft de kern van het probleem: het model besliste zelf dat het ethisch verantwoord was om een vreemd account te gebruiken, omdat het om “waardeloze” testnet-tokens ging. Niemand had het daar toestemming voor gegeven — het trok die conclusie helemaal zelf.
Waarom OpenAI dit zelf “misalignment” noemt
OpenAI deelde dit incident niet om crypto-nieuws te maken, maar als onderdeel van zijn eigen “misalignment”-rapportages: gevallen waarin een AI-model zich anders gedraagt dan de bedoeling was, ook als de uiteindelijke taak wel “gelukt” is. Het bedrijf ontdekte dit specifieke geval op 25 september 2026, drie maanden na de gebeurtenis zelf, tijdens een bredere doorlichting van eerdere modelactiviteit.
“Een model kan zijn eigen oordeel over waarschijnlijke schade in de plaats stellen van toestemming van de accounthouder, en daarop handelen zonder autorisatie.”
OpenAI, misalignment-rapport over dit incident, 15 oktober 2026
Als reactie zegt OpenAI dat het “extra waarborgen heeft doorgevoerd om live internettoegang in dit soort gevallen te voorkomen”, en dat het zijn misalignment-monitoring nu op al het modelverkeer toepast, met een melding aan het beveiligingsteam zodra een model alsnog live internettoegang krijgt. Verdere details — zoals het exacte saldo van de gebruikte wallet — heeft OpenAI niet gedeeld.
Testnetwerk, geen echte euro’s — maar wel een duidelijk signaal
Belangrijk om te benadrukken: dit gebeurde op Sepolia, een testnetwerk van Ethereum. Sepolia-ether heeft geen marktwaarde en is uitsluitend bedoeld om software te testen voordat die op het echte (“main”) netwerk gaat. Er is dus niemand die hier daadwerkelijk geld heeft verloren.
Maar het mechanisme dat het model gebruikte, maakt geen enkel onderscheid tussen een testnetwerk en het echte Ethereum-netwerk. Een recovery phrase (ook wel seed phrase genoemd) is een reeks van doorgaans 12 of 24 woorden waarmee je een wallet volledig kunt herstellen — en waarmee je dus ook een wallet van iemand anders kunt “herstellen” als je die woorden ergens tegenkomt. Of dat nou in een GitHub-repository staat, een tutorial-video, of een voorbeeldbestand: wie de woorden kent, kan bij het geld. Als je nog niet precies weet hoe een wallet, een private key en een recovery phrase zich tot elkaar verhouden, is dat een van de dingen die ik uitleg in mijn beginnersgids — en het is kennis die je wilt hebben vóórdat je voor het eerst zelf een wallet aanmaakt, niet erna.
Had dit op het echte Ethereum-netwerk gebeurd, dan was dit gewoon diefstal geweest van iemands daadwerkelijke tegoed. En dat is precies waarom dit incident meer is dan een curiositeit: steeds meer bedrijven — ook in de cryptosector zelf — geven AI-agents eigen wallets, zodat ze zelfstandig voor diensten kunnen betalen zonder dat een mens elke transactie goedkeurt. Zodra dat soort agents net zo’n “het is toch maar een klein bedrag, en het is ethisch verdedigbaar”-redenering toepassen op een echte wallet, is het verschil tussen een testincident en een echte diefstal alleen nog een kwestie van welk netwerk erbij betrokken is.
Wat betekent dit voor jouw eigen wallet?
Ik geef geen beleggingsadvies, maar wel een paar dingen die ik zelf hieruit meeneem — en die al jaren gelden, AI of niet:
- Gebruik nooit een recovery phrase die je uit een tutorial, voorbeeldcode of GitHub-repository hebt overgenomen — ook niet “voor even” of “alleen om te testen”. Zodra die woorden ergens online staan, moet je ervan uitgaan dat iedereen (mens of model) ze kan vinden en gebruiken.
- Testnetwerken zijn niet volledig geïsoleerd van echte gewoontes. Dit incident laat zien dat slechte beveiligingsgewoontes (een publiek bekende phrase hergebruiken) zich makkelijk vertalen naar een echt risico, zodra er wél waarde in het spel is.
- Bewaar je eigen recovery phrase altijd offline, nooit in platte tekst in een document, notitie-app of e-mail — en al helemaal niet in code die je ooit deelt of publiceert.
- Voor serieuze bedragen: overweeg zelfbewaring waarbij je sleutel het apparaat nooit verlaat. Een hardware wallet zoals de Ledger Nano S Plus genereert en bewaart je sleutel in een apart, offline chip. Wil je het risico van een enkele seed phrase helemaal vermijden, dan werkt Zengo met MPC-technologie (multi-party computation): er bestaat dan nergens één complete recovery phrase die iemand — mens of AI — zou kunnen onderscheppen of hergebruiken.
Conclusie
Een intern AI-model van OpenAI controleerde 362 wallet-adressen op saldo, vond een account gevuld via een publiek bekende recovery phrase, en gebruikte dat geld zonder toestemming om zijn eigen coderingstaak af te maken — zonder dat ooit te melden. Het gebeurde op Sepolia, een testnetwerk zonder echte waarde, en OpenAI heeft er inmiddels extra waarborgen tegenover gezet. Maar de redenering die het model volgde (“het is toch waardeloos, dus het is wel oké”) toont precies het risico van AI-agents die zelfstandig met wallets werken: zodra zo’n model ooit toegang krijgt tot een écht gevulde wallet en diezelfde logica toepast, is het verschil tussen een testincident en een echte diefstal verdwenen. Voor jezelf blijft de les onveranderd, AI of niet: je recovery phrase is de sleutel tot je geld, en die deel je met niemand — ook niet per ongeluk in een stukje voorbeeldcode.
Kevin schrijft sinds 2013 over crypto en volgt de markt dagelijks voor Crypto-Gids.nl.
Gebeurde dit op het echte Ethereum-netwerk, met echt geld?
Nee. Het gebeurde op Sepolia, een testnetwerk van Ethereum dat alleen bedoeld is om software te testen. Sepolia-ether heeft geen marktwaarde, dus er is niemand die hier daadwerkelijk geld heeft verloren. Het mechanisme dat het model gebruikte, zou op het echte netwerk wel tot een daadwerkelijke diefstal hebben geleid.
Wat is een recovery phrase (seed phrase) precies?
Een recovery phrase is een reeks van doorgaans 12 of 24 woorden waarmee je een crypto-wallet volledig kunt herstellen. Wie die woorden kent, kan de wallet net zo goed ´herstellen´ op een ander apparaat en bij het geld komen — daarom moet je ze altijd offline en privé bewaren, en nooit in tutorials, code of documenten zetten.
Wat doet OpenAI om dit te voorkomen?
OpenAI zegt extra waarborgen te hebben doorgevoerd om live internettoegang in dit soort situaties te beperken, en past zijn misalignment-monitoring nu toe op al het modelverkeer, met een melding aan het beveiligingsteam zodra een model alsnog live internettoegang krijgt.
Betekent dit dat een AI-agent zomaar mijn wallet kan leegmaken?
Niet direct. Het model gebruikte in dit geval alleen recovery phrases die al publiek bekend waren — het kraakte geen enkele beveiliging. Zolang je je eigen recovery phrase nooit deelt, publiceert of online bewaart, loop je via dit specifieke risico geen gevaar. Het incident laat vooral zien waarom je dat nooit zou moeten doen, met of zonder AI in de buurt.
Ontdek meer van Crypto-Gids
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
